Scheelzien bij kinderen, hoe pak je het aan?

Red de ogen van je kinderen en voorkom strabisme of scheelzien. Deze oogaandoening komt ongeveer bij 4% van de kinderen voor. Het oogt niet alleen onaantrekkelijk, maar het kan ook slechtziendheid veroorzaken. 

Wat is strabisme?

Strabisme is een oogaandoening waarbij de ogen van je kind niet correct zijn uitgelijnd en in verschillende richtingen wijzen, beter bekend als scheelzien. Een oog kan recht vooruit kijken, terwijl de andere naar binnen, buiten, boven of beneden wijst.

Op welke leeftijd testen op strabisme?

Liefst zo vroeg mogelijk. Pak je het probleem aan voor 4 maanden en is er sprake van vroegtijdig scheelzien bij je kind? Dan is de aandoening meestal blijvend én ernstig. Het blijft zeker niet onopgemerkt en vereist dringend een bezoek aan de oogarts. Tot 4 maanden oud kan er nog sprake zijn van een voorbijgaande motorische incoördinatie. Vanaf 4 maanden controleer je best regelmatig het oogevenwicht van je baby. Elke vorm van scheelzien is een reden tot ongerustheid, ook al is het slechts lichtjes of niet permanent. Kinderen die te vroeg geboren zijn, kampen met een neonataal probleem of van wie de ouders vroeger strabisme hadden, ook wel 'risicokinderen' genoemd, moeten systematisch voor hun eerste verjaardag onderzocht worden door een oogarts. Als er geen diagnostische aanwijzing is, moet dit oogonderzoek uiterlijk gebeuren voor de tweede verjaardag.

Wie moet je contacteren bij ongerustheid?

Bij de minste ongerustheid kan je advies vragen aan een oogarts en zo snel mogelijk een afspraak maken. Zo niet, wend je dan tot een orthoptist, die je later zal doorverwijzen naar een oogarts, afhankelijk van de ernstigheid van het probleem.